vrijdag 27 maart 2015

Bolletje anders


Ik hou van bolletjes.. 
Je weet wel van die zachte witte, heerlijk besmeerd met filet americain!
Het mag weer, nu ik niet meer zwanger ben, en ik ben er gek op.

Maar daar gaat deze post niet over.. nee dit zijn andere bollen ;-)

In de allereerste Decoreren Landelijke Stijl stonden bollen van brooddeeg om 
zelf te maken, te verven met muurverf en daarna mooi op een schaal te leggen.
Nu was dat idee altijd blijven hangen en van de week kwam het er eindelijk van!

Ik kocht 4 piepschuimbollen bij de W.ibra voor nog geen euro.
Nou alleen daar zou je het al niet voor laten
Het tijdschrift lag natuurlijk in het huis, zul je altijd zien,
dus zocht ik een recept van brooddeeg op via internet.
Beetje mixen, kijken hoe het lekker aanvoelt en aan de slag.
En we deden eerlijk (nou ja eerlijk) delen.
Ik kreeg 2/3 van het deeg, en Hanna 1/3.
Samen lekker kliederen ;-)


Ik pakte de bollen eerst in folie.. dat was dan nog wel blijven hangen.
Probeerde toen de eerste bol uit. Dat mislukte natuurlijk gigantisch!
Het deeg was veel te dun uitgerold. Poging twee ging beter.
Ik rolde een vrij dik lapje brooddeeg, en kneedde dat om de bol steeds verder uit.


Dat ging prima!

Nu kan je ze dan een paar dagen laten liggen, maar daar had deze madam natuurlijk
geen geduld voor, dus legde ik ze in de oven.
Eerst op 160 graden, later op 120 graden.


Maargoed, ondertussen waren ook de kleine meisjes weer wakker van 
hun middagslaapje dus ik moest toch wachten tot de volgende dag.


Ik verfde alle ballen verschillend met muurverf en hobbyverf, 
en bestrooide ze daarna met bloem, wat ik er net zo hard weer af wreef.
Mensen wat een stofbende krijg je daar van he!

Maar uiteindelijk op m'n konijnenvelletje met wat eitjes en een magnoliatak in 
een oude plukmand op de schouw ben ik er best blij mee.


De kandelaar van de koningsdagmarkt van vorig jaar kreeg ook 
eindelijk een plekje.. is hij niet super stoer?


Met de toef die ik een paar weken geleden maakte aan de spiegel
is het voor nu weer goed. 
Maar dit is echt een hoekje wat wekelijks veranderd!


Zo ik ben weer even zoet geweest.


Ja hoor, alsof ik me verveelde met een baby, peuter en kleuter. haha!

Goed weekend.

Lieve groet,
Alberta








zaterdag 14 maart 2015

Voorjaarsdag met zonnestralen

Wauw wat een positieve kop boven deze post..
Tja, iets anders was er gewoon niet van te maken. ;-)
Gister was het zulk prachtig voorjaarsweer,
de zonnestralen piepte naar binnen.
En ja daar kan ik dan wel van genieten.

Al begint het halve land al weer te roepen dat ze zin in de zomer krijgen,
niet kunnen wachten op buiten eten, zwemmen, je jas weer uit enzovoorts.
En natuurlijk is dat fijn! Iedereen begrijpt ook wel dat je naar 
de zomer verlangt.. Natuurlijk. Daar wordt je vrolijk van!
Toch?

Pas zat ik te wachten ergens en las een artikel over mensen die niet 
zo van de zomer houden. Het liefst zich met de airco aan binnen opsluiten
en rustig wachten tot de zomer weer voorbij is.
Mensen die opleven als het een dagje waait en regent.
Maarja, dat snappen maar weinig mensen.
Nu heb ik dat niet, althans niet zo heftig. 
Maar een zomermens? Nee dat ben ik ook niet.
Ik ben gewoon meer een wintermens.

Zo dat gezegd hebbende (haha) is het tijd voor plaatjes!

Een tijdje geleden bestelde ik via internet een doos strokransen.
En dan vooral van die lekkere grote.
Altijd makkelijk om in de schuur te hebben.. 
Kijk maar mee!


Een krans, doosje mos, ijzerdraad, magnoliatakken en flink wat krammen.


Stuk stoer touw aan de bovenkant en klaar!
Mocht je denken, waar haalt ze de tijd toch vandaan?
Dit was echt een kwestie van wachten tot de koffie is doorgelopen!
(en het is ook geen oud koffiezetapparaat haha!)


Mooi plekje opzoeken en ophangen.



De kast staat op de lijst van aanpakken.
Ik wil graag hout erin in plaats van glas. 
De kast wordt tegenwoordig als opslag gebruikt en door het kant kijk je nog aardig heen.


Kijk daar piept de +naar binnen.
Misschien heb je de laatste Decoreren Landelijke Stijl gelezen?
Daar stond zo'n oude wasketel als speelgoed opberger in.
Laat ik dat nu al jaren doen ;-)
Staat midden in de kamer, vol met zooi.
Maar 's avonds, als alle kindervoetjes 
van de vloer zijn gaat het deksel erop.


En daar hangt de krans..

Er staat alweer een nieuwe klus te wachten.
Maar eerst weekend!
Allemaal een goede zondag toegewenst.

Lieve groet,
Alberta



maandag 9 maart 2015

Kruiklamp

Zo, dat moet geen gewoonte worden he,
ik zie opeens dat het al een maand geleden is dat ik een post plaatste.
En dat terwijl het zo leuk is, en ik altijd geniet van jullie 
hartverwarmende reacties!
Bij deze weer eens hartelijk bedankt daarvoor.

Maargoed, ik had dus nog een kruik staan.
Een mooie grote.


Wel daar valt wel een lamp van te bouwen toch?

Dus nam ik kruik, een gammel lampje, een bus purschuim,
zilverfolie, en ergens zit ook nog een stuk karton.
Haha t is te hopen dat hij nooit valt, wat er dan allemaal
uit komt...

Maargoed, ik spoot onderin een flinke laag pur, 
zette daar het lampje in, vulde de bovenkant met zilverfolie
en spoot dat weer dicht met pur.
Nog een heel gehannes om de fitting recht te krijgen, 
want droog is droog en dan wil je toch niet dat uiteindelijk
je kap er scheef op staat.


Tot zover project 'pur'
Ik had er de grootste lol in moet ik je eerlijk bekennen ;-)

Toen verder met muurvuller.
Nou hebben jullie dat al vaak genoeg voorbij zien komen.
Maar voor mij is dé tip toch wel, niet te zuinig smeren.
Zie je die hele plakkaten zitten?
Wel als het bijna droog is, flink met je handen smeren,
krijg je een prachtige look van.
(en vieze handen haha)


Toen wat restjes verf, donker, licht, verdund met water,
kwestie van een beetje aankliederen.



En daar staat hij dan.
Ondertussen al niet meer bij mij aan boord.

Niet dat ik hem niet mooi vond,
maar ik heb m'n moeder er blij mee gemaakt.
En ach, het was een geslaagd project, dus voor nu en nog eens!


Lieve groet,

Alberta

dinsdag 10 februari 2015

Missie ... niet helemaal geslaagd


Misschien denken jullie wel eens, lukt nu altijd alles?
Potten worden omgetoverd in de prachtigste exemplaren,
het mooiste hout komt te voorschijn onder duizend laklagen
op een afschuwelijk tafeltje. Je kent het wel.
Nou bij mij lukt niet altijd alles hoor ;-)

Op koningsdag had ik deze vier ballen gescoord, en eindelijk
kwam ik er gister toe om ze in de afbijt te zetten.
Ik had gisterochtend bij de kringloop namelijk een prachtige bak gevonden.
Het plaatje was compleet. In m'n hoofd dan althans..


Ik maakte heel stoer alvast de 'voor' foto.
Het zouden immers prachtige ballen worden.
Nou vergeet het maar...
Na een kwartier in de afbijt begon ik met m'n staalspons actief
te schuren en wat denk je?
Komen er plastic ballen tevoorschijn, wat een bak!
Goed die liggen dus met krant en al in de prullenbak. Haha!

Gelukkig had ik nog mosballen liggen dus dan die maar in m'n nieuwe bak.


Het is trouwens een bak, bestemd voor hondenvoer!
Ik heb niets met dieren (sorry dierenliefhebbers)
maar ik loop wel altijd de héle kringloop door.
Dus zag ik deze voerbak, inclusief twee waterbakjes bij de dierenafdeling staan.
Het ene waterbakje was erg scheef dus die heb ik laten staan. 


Nu nog eens hopen op een set mooie houten ballen ;-)

Lieve groet,
Alberta

woensdag 21 januari 2015

Opnieuw


Nu we weer terug aan boord zijn keert de rust langzaam terug.

Voordat het zover was moest er natuurlijk wel weer
het één en ander terug verhuizen.
(kunnen jullie het nog aan, al dat ge-heen-en-weer haha)

Het voelde weer als thuiskomen aan boord, 
al is het nog niet helemaal ingericht zoals ik weer wil.
Maar dat hoeft ook niet in 1 dag.. Liever genieten van elk dingetje ;-)

Raar eigenlijk, pas had ik het er nog over met een andere schippersvrouw,
ben je aan wal dan verlang je naar de rust van het varen
en ben je aan boord wil je er wel weer af om even naar wal te gaan.
Misschien is dat niet voor alle schippersvrouwen hetzelfde. Je hebt natuurlijk
van die doorgewinterde echte die het liefst alleen op het water zitten, 
en je hebt van die tutjes die van wal komen (zoals ik ;-) ) waar 
stiekem het hart dan ook weer naar trekt.
(of heb ik het helemaal mis.. kan ook)

We combineren het gewoon, een soort van twee walletjes eten.


De driepoot kreeg ik van lieve vrienden.
"Albért, kan jij daar wat mee?"
Nou en of, of althans, vooral vader kon er wat mee. 
Want die zorgde ervoor dat het een lamp werd. 
Ik hoefde alleen de kap er nog op te draaien en hem vervolgens een prachtig plekje te geven.


Met het scheepstouw aan de deur is dit hoekje af.

Op naar de volgende...

Lieve groet,
Alberta

Ps: Tussen Wal en Schip is nu ook te vinden op facebook
klik, daar kan ik wat makkelijker posten als ik in het buitenland zit.



vrijdag 9 januari 2015

Geboortebericht


11 December 2014

Verwonderd over Gods gave en dankbaar voor Zijn bewaring, 
ontvingen wij van de Heere een dochter en zusje

Anne-Liene



Door persoonlijke omstandigheden zijn wij vorige week
terug naar boord verhuisd.
Voorlopig blog ik dus weer vanaf het water.

Lieve groet,
Alberta

woensdag 26 november 2014

Pennenstreek


Zo af en toe mis ik het schrijven van een stukje best wel,
en begint het dan ook te kriebelen om weer eens wat op papier te zetten.

Voortaan ga ik jullie daar dus maar mee vervelen ;-)

Sinds ik aan wal zit is ieder weekend een feestje.. De ene keer wat langer als de andere maar vaste prik is dat na de koffie, zondagavond uit de kerk het feest erop zit. Ik help manlief met het inladen van koffer en boodschappen en dan rest het uitzwaaien. 

Regelmatig gebeurt het dat de matrozen meerijden vanaf een afgesproken plek naar boord toe. Dat scheelt een hoop reiskosten en voor de ouders een hoop reistijd.
Dus komt het best voor dat Henk dan midden in de nacht op een carpoolplaats staat te wachten op de jongens. En ja hoor, al verschillende keren wordt er dan gecontroleerd.

Nu gebeurde dat al in de tijd toen we nog verkering hadden en met een afgeladen 'saxootje' Henk mij naar huis bracht na een altijd te kort weekend. Want een stelletje in een afgeladen auto, midden in de nacht op een donkere parkeerplaats.. tja.

Goed, pas was het weer zover. Henk stond te wachten in zijn heus tegenwoordig degelijke auto en daar werd op het raampje getikt.
"Goedenavond meneer"
"Hallo" 
"Wat zijn we aan het doen meneer?"
"Wachten" (Henk geeft oom agent nooit de uitgebreidste antwoorden.. haha.. hij moet er natuurlijk wel wat voor doen)
"Op wie meneer?"
"m'n personeel" 
(ik hoor oom agent gewoon zuchten.. Op zondagnacht wachten op een donkere carpoolplaats op personeel...)
"Nou daar is het toch al aardig laat voor meneer"
"Ja dat kan hè"
"Papieren graag meneer"

De agent loopt terug naar de auto om daar even alles te checken. Henk draait nog maar eens een sjaggie. Even later staat de agent weer naast de auto.

"Ik zie dat u al vaker 's nachts bent aangehouden"
"Klopt"
"En ik zie dat u schipper bent en pas nog controle aan boord hebt gehad van onze collega's van Rijkswaterstaat"
"Zou kunnen ja.." 
Ze weten tegenwoordig alles
"Nou goede reis dan nog meneer"
"Joow"

Henk zucht en doet z'n raampje weer omhoog en rijdt een kwartiertje later, met matroos, weer verder onderweg naar boord. 
De volgende dag moppert hij tegen mij "kunnen ze niet eerst effe het kenteken natrekken, dan kunnen ze dat toch allemaal gelijk zien.."
Ik zeg "ach normaal zit je nooit verlegen om een praatje, je had het toch ook gelijk uit kunnen leggen?" Wel, dat was natuurlijk een hele domme opmerking.. 

donderdag 20 november 2014

Veranderingen

Met nog 4 weken zwangerschap voor de boeg
zetten we het op een klus-eindspurt.
Alhoewel, we is een beetje een groot woord, de mannen vooral!
Ik zit op stoel, mag komen kijken als er weer wat 
gebeurt is, en moet natuurlijk uitgebreid complimentjes maken.
Dat willen mannen nu eenmaal graag!! :-)

Hoe we het huis kochten was zo...
En dan zit het nieuwe plafond er al in.


Het schattige kastje bracht vaderlief mee.
Iedereen snapte niet dat hij het mee nam voor mij
(manlief vond het helemaal niets!! haha)
en snapte er nog minder van dat ik er helemaal enthousiast over was.. 


En ook al was het hier stil, er gebeurde heel wat in huis,
terwijl vader-, man- en zwagerlief zich vooral bogen
over de echte mannendingen, maakte ik me druk om de inrichting.
Hoe kan het ook anders?!


Het stoeltje werd verkocht, de schattige meidenkast werd verkocht
en er kwamen 2 heerlijke grijze fauteuils voor in de plaats.
Voor velen welbekend denk ik.

Op de muren een eigen merk bouwmarkt muurverf.
Alhoewel het lijkt alsof je tegenwoordig niet mee doet
als je geen kalk of krijtverf op je muur hebt zitten.
Of als je hele kamer niet is ingericht met een welbekend landelijk merk.
Sla je tegenwoordig de woonbladen er op na is dat bijna nog het enige wat de klok slaat.
En natuurlijk is het prachtig! Daar niet van.
Maar ik hou er nu eenmaal van om voor weinig een leuk sfeertje neer te zetten.
Want laten we eerlijk zijn, 't is best prijzig allemaal.
En ik wil niemand voor het hoofd stoten hoor, echt niet!
Maar het valt me wel op de laatste tijd.


Het oude kastje kwam vanuit de schuur weer naar binnen.


Ik gaf 'm een lik verf met een potje van Le Noir & Blanc.
En dan gewoon met de muurverf.
Lekker makkelijk en snel.
Ik heb pas een kastje gedaan met de extra matte lak van hun,
en die bevalt me een stuk minder! Krast ontzettend gauw er weer vanaf.
Wat dat betreft is de muurverf op een kastje een stuk steviger is mijn ervaring.


Het konijnenvachtje kreeg ik van zuslief...
En hij is zo leuk! Ik weet van gekkigheid eigenlijk niet goed
waar ik hem neer leggen zal omdat hij overal wel prachtig bij is!


Op tafel een houten schaal (gewoon van X.)
met bolletjes mos en twee kleine hoorntjes.
En dan vooral 's avonds als de kaarsjes branden en de lampen zijn aan
dan is het toch genieten hè binnen!
Vinden jullie ook niet?



Fijne avond!
Lieve groet,
Alberta


dinsdag 4 november 2014

Het grijze huis deel 2


Hoewel het in huis nu grijs is, 
hier wat donkerder, daar wat lichter.
Met hout en zwart gecombineerd echt wel mijn ding.
Eigenlijk was dat helemaal niet de bedoeling.

En enthousiast als ik ben liet ik jullie gelijk zien hoe het geworden is.
Maar de voor-foto's zijn stiekem toch ook wel leuk om nog eens te kijken.
Want goedendag wat kochten wij een gribus!

Nou wil het geval dat ik aan wal nog geen internet heb, 
dus moet ik het doen met een eenzame foto die bij mijn ouders op de laptop te vinden is. 
En dan zal ik van het weekend de echte oude foto's eens opzoeken!
Want het is stiekem te leuk om jullie te onthouden.
Zij het dan deze keer met niet zoveel foto's.

Toen we vorig jaar in februari de sleutel kregen van ons kleine huisje
had ik een hele knipselmap klaar liggen.
De kozijnen zouden allemaal zwart worden.
De muren grijs- en zandtinten. De keuken licht. 
En de kinderkamers zouden een mooie pasteltint krijgen in het roze met grijs.
Tot zover de plannen.

Toch bleef ik denken, kijken, malen, ideeën opdoen.
En ja hoor, ik had het op een gegeven moment helemaal bedacht.
We zouden het anders gaan doen als standaard. Dus ging ik voor kleur.
De woonkamer kreeg een muur met een  dieprode kleur,
 de keukenmuren werden oud blauw,
Hanna d'r kamer werd felrood
Lydewieke d'r kamer roze, er kwam een schattig Engels rood bankje, 
en toen m'n vader ook nog thuis kwam met een oud gele meidenkast was het feest compleet.
Ik zou er een gezellig vrolijk huis van maken voor ons!
En heus ik had er heel diep over nagedacht, nachten wakker van gelegen, 
er vast van overtuigd dat het geweldig zou worden!

Van de knipselmap bleef dus niet veel over, behalve dan die zwarte kozijnen!


Zie hier.. is het niet om te gieren :-)

En toen.. ging ik er steeds meer wonen.
En was het een huis maar geen thuis.
En dus verdwenen de kleurtjes onder een grijze waas,
ging de bank eruit, kreeg het gele kastje een zwarte kwast,
en werd de babykamer van roze naar warm-grijs geverfd.
Het is nog niet klaar.. maar grijs.. ja dat is het wel.
Saai? Nee het past bij bij het huis wat veel te klein is voor al die kleuren
en het zorgt voor eenheid en rust.
En ja nu begint het huis mijn Thuis te worden!

Lieve groet,
Alberta

Ps: iemand belangstelling voor deze gave pot?
Ik kan hem simpelweg niet kwijt ;-)


woensdag 22 oktober 2014

Het grijze huis

Zo hehe.. daar ben ik weer eens.
Langzamerhand beginnen we te wennen aan het leven aan wal.
Haha wat klinkt dat weer lekker positief.
Maar de overgang van het rustige leven aan boord
naar het altijd wel wat te doen leven aan wal
is een leuke maar drukke overgang!

Het huis begint steeds meer af te worden.
Al kan ik denk ik nog wel een 100-dingen lijstje maken.
We genieten van elk dingetje wat gedaan is,
in plaats van te kijken naar wat nog allemaal moet!

Manlief heeft een paar dagen vrij gehad, dus werden er plafonds gewit,
elektra gemaakt, de voortuin aangelegd. Vooral de laatste heel simpel, 
en niet zoals het plaatje voor de toekomst in ons hoofd zit 
maar het ziet er in ieder geval netjes uit voordat ik in het kraambed lig.
En het aanzicht van bouwhuis is er gelijk af. Dat is wel fijn!

Verder was ik zelf druk aan het muren een kleurtje geven, 
lambrisering verven. M'n moeder zei nog "ik zou de gang wit laten, 
lekker licht enzo" ('t is maar een smal gangetje dat wel)
Maar toen ik haar verbaasd aankeek met een blik van,
"hallo weet u nu na 25 jaar nog niet hoe ik ben??"
zei ze al gauw : "O nee, 't moet zeker grijs worden"
Juist mam! :-)

Maargoed, nu met nog 8 weken zwangerschap te gaan,
is het verven van muren en grote klussen voor mij echt afgelopen.
De harde buiken zijn niet van de lucht, en het is toch wel 
de bedoeling dat het kleintje nog eventjes lekker blijft zitten.
Dus dat betekend.. vooral op een dag als vandaag, 
genieten van wind, regen, muziek, kaarsjes en warme choco!

Nou tijd voor plaatjes zullen jullie denken..
jaja, niet zo ongeduldig.. Haha!


De voorkant van de woonkamer. 
De grote krans vond hier een prachtig plaatsje,
en ik deed heus niets vandaag..
Alleen maar m'n glas in lood raam uit de schuur sjouwen.
(tegen de inkijk met die donkere dagen, maar wel dat ik nog naar buiten kan gluren :-))


Het gordijn wat er hangt is een vouwgordijn.
Althans, ja 't is een heus vouwgordijn.
Ik kocht op de markt een lap op linnen lijkende stof
(puur linnen schijnt nogal snel te verkleuren in de zon)
En m'n schoonmoeder maakte hier een rechte lap van,
met een tunnel waar een houten lat in geschoven werd.
Zodat de bovenkant altijd netjes recht hangt.
Verder kwamen er vier brede banden aan met knoopsgaten en 
draaide m'n oude opaatje voor mij prachtig grote eikenhouten knopen.


Er zit nog een rij knopen, zo'n 20 cm naar beneden, 
zodat het gordijn ook nog lager kan hangen, en laat ik ze los,
dan hangt het helemaal dicht.
En voila, daar hangt mijn prachtige vouwgordijn, 
en niet te vergeten.. Zeer leuk voor het budget!


Bij de bloemist kocht ik deze prachtige rozenbotteltak..
Van zichzelf al helemaal gebogen.
En voor 2 euro kon ik daar wel een plekje voor bedenken!


En dat zijn nu kleine dingen waar ik van kan genieten!

Fijne avond.
Lieve groet,
Alberta

Ps: Ellen en Ingrid, door alle hectiek hoop ik morgen jullie pakketjes op de post te doen!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...